Ons pedagogisch beleid bestaat uit ons kindbeeld en negen pedagogische uitgangspunten. Het beschrijft hoe wij kinderen zien, wat we kinderen bieden en hoe we omgaan met kinderen. Vandaag: 'Kijken en luisteren naar kinderen staat centraal'.

We vinden het belangrijk dat een kind zich prettig voelt bij ons en zich kan ontwikkelen. Daarom willen we zijn behoeften kennen en hierop inspelen. Het kijken en luisteren naar de individuele kinderen en de groep is de basis van ons pedagogisch handelen, de inrichting van de ruimte, het activiteitenaanbod, het ritme van de dag en de verzorging van de kinderen.

Om te weten wat een kind van ons nodig heeft, is kijken en luisteren belangrijk. Alles begint met kijken en luisteren: pas dan weten we wat een kind echt nodig heeft en kunnen we daar op aansluiten en naar handelen.

Kijken en luisteren naar kinderen geeft ons ook informatie over ons eigen aanbod. Als we zien dat kinderen niet betrokken zijn bij hun spel, zich vervelen, steeds hun spel afbreken, dan kunnen we kijken naar de omgeving, het spelaanbod en ons eigen handelen. Hoe kunnen we de ruimte zo inrichten dat kinderen een eigen hoekje hebben om tot verdieping van spel te komen? Is er ander spelmateriaal nodig waar het kind wel enthousiast van wordt? Wat kan ik doen om contacten tussen kinderen te stimuleren?
Kijken naar wat kinderen nodig hebben, betekent ook kijken naar wat wij ze bieden.

Kinderen onderhouden contact met elkaar op verschillende manieren. Door te observeren welke kinderen met of naast andere kinderen spelen, wie hun aandacht trekt, naar wie ze kijken, wie ze opzoeken en met wie ze praten, krijgen we een beeld hoe deze contacten verlopen. We vinden het belangrijk positieve contacten te stimuleren. We betrekken de kinderen bij elkaar door bijvoorbeeld te benoemen wat de ander doet, door de namen van elkaar daarbij te gebruiken, door ze te betrekken bij elkaars belevenissen, door ze een gezamenlijk taakje te geven, en ze te daarna complimenteren voor wat ze samen voor elkaar hebben gekregen.

Als een kind zich gezien weet en gehoord voelt is dat belangrijk voor het gevoel van emotionele veiligheid; "Ik zie dat je verdrietig bent", zijn zelfrespect "Jij mag er zijn zoals je bent" en zelfvertrouwen "Jij doet er toe!".

Baby's

Aandachtig bezig zijn met baby’s betekent sensitief zijn voor signalen. Dus goed kijken en luisteren om hen te leren kennen en te ontdekken wat zij ons duidelijk willen maken.
Tijdens de verzorging proberen we met oogcontact en stemgebruik aan te sluiten bij de bewegingen, het tempo en de expressie van de baby. Als we met een baby bezig zijn, zijn we met onze aandacht bij het kind, we maken oogcontact en zeggen wat we gaan doen, zoals “Zo, ik ga jou een schone luier omdoen” of “Kom je, dan gaan we naar bed”. Praten tegen de baby werkt geruststellend. We letten goed op signalen en benoemen wat we aan de baby zien of wat zijn aandacht trekt: “Ja, dat kussen is koud hè?” of “Oh, dat is mooi!”.

Jonge kinderen

Jonge kinderen hebben meer tijd nodig om informatie te verwerken en daarop te reageren dan oudere kinderen en volwassenen. Daarom is het belangrijk om hen de tijd te geven om te reageren op wat we zeggen. Als we meer tijd geven door eerst even te kijken en te luisteren, dan zien en horen we zoveel meer.

Kinderen onderhouden contact met elkaar op verschillende manieren. Door te observeren welke kinderen met of naast andere kinderen spelen, wie hun aandacht trekt, naar wie ze kijken, wie ze opzoeken en met wie ze praten, krijgen we een beeld hoe deze contacten verlopen. We vinden het belangrijk positieve contacten te stimuleren. We betrekken de kinderen bij elkaar door bijvoorbeeld te benoemen wat de ander doet, door de namen van elkaar daarbij te gebruiken, door ze te betrekken bij elkaars belevenissen, door ze een gezamenlijk taakje te geven, en ze te daarna complimenteren voor wat ze samen voor elkaar hebben gekregen. 

Schoolkinderen

Kinderen komen uit school met een hoofd vol ervaringen. Even kijken hoe ze erbij zitten bij binnenkomst is dan belangrijk. Thee en een cracker is daarbij een uitstekend moment om te luisteren hoe het was en waar de behoefte ligt bij het kind: erover praten of juist niet. Even hangen of juist eerst alle energie eruit? Als we goed kijken en luisteren zien we wat er nodig is.