Mijn vriend is weer aan het werk en daar zit ik dan. Heerlijk samen met mijn twee weken oude jongensbaby op de bank. Genieten toch?! Ja ja, maar niet altijd. Weet je, zeiden veel mensen, je bent gewoon zoveel minder onzeker en zoveel meer ontspannen bij een tweede. Nou, tot nu toe niet echt. Mijn dochter is nu bijna vier en om heel eerlijk te zijn ben ik alles wat ik met haar als baby deed op dit moment vergeten. Het voelt alsof ik het gewoon weer voor de eerste keer doe. ‘De eerste tijd moet je je baby leren kennen.’ Oké, nou "Hoi, ik ben je moeder. Wie ben jij en wat wil je nu op dit moment dat ik doe?" Balen! Ik heb bij deze baby weer geen handleiding gekregen.  

Ik opende een boekje en ineens verdrink ik in de theorie over hoe lang mijn baby wakker zou moeten zijn en hoe lang hij vervolgens weer zou moeten slapen. Fijn een aantal handvatten maar ik neem dit natuurlijk veel te serieus. Wat denk je? Mijn baby van twee weken is het totaal niet eens met het ritme dat zijn moeder zojuist heeft gelezen en direct wilt doorvoeren. 

De twee dagen die daarop volgden waren allesbehalve ontspannen. Ik moet zeggen dat ik tot nu toe een hele relaxte baby heb, aan hem lag dit dus niet. Maar, hij moet toch gewoon in zijn bed slapen en niet voortdurend tegen mij aan of in de kinderenwagen. Dadelijk went hij daar nog aan en dan? Hij is nu echt al veel te lang wakker, dit kan toch niet goed zijn. Zou hij misschien nog een keer aan de borst moeten? Rust, reinheid en regelmaat is het beste toch? Zeer vermoeiend en vast heel herkenbaar voor een aantal kersverse moeders.

Na twee dagen heb ik mezelf tot de orde geroepen. STOP! Je baby is nu bijna drie weken oud. Dat betekent dat hij pas net jouw veilige buik heeft verlaten. Ik ga hem gewoon laten slapen waar hij dat het fijnste vindt en als hij iets langer wakker is geniet ik van zijn heerlijke wakkere koppie. Yes, dat voelt een stuk beter. Het meneertje slaapt nu overdag vooral in de wagen (of lekker bij zijn moeder) en ‘s nachts in zijn eigen bedje naast die van mij. Dat is nou eenmaal wat hij nu fijn vindt en dat vind ik op dit moment geloof ik het belangrijkste.

Het vinden van een routine met mijn nieuwe gezin kost tijd. En dat krijg ik niet voor elkaar binnen drie weken. Nu ik wat meer ontspan lukt het me ook beter te kijken naar wat er met hem gebeurt en wat die kleine man nodig heeft. Het leren kennen van mijn baby en de zoektocht naar ritme en structuur gaat door en tot die tijd…tja, doen we maar wat.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Deze website maakt gebruik van cookies.

> Meer informatie

Deze melding sluiten