18 juni 2018

Soms vraag ik het me af…Van wie zijn mijn borsten eigenlijk? Zijn ze van mij of zijn ze van mijn zoon? Misschien is dit wel het gevoel van een borstvoedende moeder.
Voordat mijn dochter, 4 jaar geleden, geboren werd vond ik eigenlijk dat iedere moeder gewoon borstvoeding moest geven. Toen het eenmaal zover was en ik zelf aan deze klus begon, kwam ik hier op terug. Jeejtje, dit is best heftig! Dat kleine meisje had me voortdurend nodig. Ik was moe, emotioneel en het deed gewoon ook echt pijn. Het tepelhoedje heeft me er de eerste week doorheen geholpen. De 4 maanden die daarop volgden, heb ik mijn dochter volledig met de borst gevoed. Inclusief gestuntel met een doek in openbare gelegenheden. Met mooie momenten als: iemand die je lang niet gezien hebt loopt langs, je maakt een praatje, je dochter laat je borst los, op datzelfde moment kiest de doek ervoor je schouder af te glijden en daar zit je dan met een blote borst… "Ow hoi, lang niet gezien…" FIJN! Ik nam het allemaal voor lief tot een maand of 4, toen waren we er beiden klaar mee. De laatste keer, dat moment dat je bewust je baby voor de laatste keer gaat voeden, wilde ze niet meer. Au, ik wilde je wel graag nog wat afscheidsslokjes geven, maar jij lijkt dit minder erg te vinden dan ik.

Nu met mijn zoon ben ik zonder twijfel weer begonnen met borstvoeding. Dit liep direct als een trein. Hij wist hoe het moest en ik had geen pijn. Gelukkig, want ik liep weer tegen dezelfde dingen aan. Een baby die je voortdurend nodig heeft en een mama die gewoon doodmoe is. Niemand die het voor je over kan nemen. Ik snap ontzettend goed dat er vrouwen zijn die er helemaal klaar mee zijn. Soms moet je kiezen voor je eigen gezondheid. Een gefrustreerde en oververmoeide mama is voor niemand goed.
Maar ja, dat kiezen voor jezelf, das nog wel een dingetje. Toen ik deze keer begon was ik al blij dat het lukte. Ik riep: “Jah, ik weet niet hoelang ik ga voeden. Ik kijk wel hoe het loopt.” Maar ik zag even niet helemaal aankomen dat daar ook nog een emmer aan moeder-emotie bij zou komen. Toen ik namelijk de magische grens van 4 maanden, zo lang heb ik mijn dochter gevoed, gepasseerd was, veranderde er iets.

Weet je wat, ik moet zeker doorgaan tot 6 maanden! Sterker nog ik moet na de 6 maanden ook nog doorgaan. Overal staat namelijk dat dit zowel voor mij als mijn zoon grote gezondheidsvoordelen heeft. En ja hoor daar zit ik dan. Moe en hongerig van alle energie die ik verlies door de melkproductie, gedoe met kolven op het werk (en dan de helft van je kolfset vergeten), timen van kolven en voeden… tjonge wat een georganiseer. Het verbaast me dat ik zoveel druk leg op het feit dat ik hem zo lang mogelijk moet voeden. Alsof ik anders niet goed voor hem zorg. Flesvoeding is prima en ik zou nooit iets vinden van een moeder die geen borstvoeding geeft of ermee stopt. Maar waarom ben ik dan wel zo streng voor mezelf en werp ik dodelijke blikken naar mijn vriend als hij zegt: “Misschien moet je gewoon stoppen?” 

Nee, ik ben nu nog niet klaar om te stoppen. Ik voel het aan alles. Ik vind het nog veel te fijn om mijn kleine ventje zo dicht bij me te hebben en deze momenten samen met hem te delen. Zo heerlijk en bijzonder! Ik neem het gestuntel op mijn werk, het plannen van kolven, de vermoeidheid en de honger nog even voor lief. Wanneer ik zal stoppen? Ik heb geen idee. Komt het moment dat het klaar is vanzelf? Ik weet het niet. We zullen het zien, voor nu is het goed. En als ik morgen weer even moet huilen omdat ik het ingewikkeld vind, dan is dat ook oké.

15 juni 2018

Iedereen wil zijn kind op een gezonde manier groot brengen. Bij KION proberen we daarin zoveel mogelijk het goede voorbeeld te geven. Maar wat is dat nou eigenlijk…gezond?
Als het over gezond gaat, denken we eigenlijk meteen aan eten en bewegen. En terecht. Een groot deel van onze gezondheid wordt bepaald door dat wat we eten en of we voldoende bewegen. Maar gezond is nog veel meer dan dat. Zo is het bijvoorbeeld niet zo goed voor je gezondheid om op een plek te werken waar je je niet gelukkig voelt. Ook stress en veel piekeren kunnen negatieve gevolgen hebben op je gezondheid.

Dag van de Gezonde Kinderopvang

Goed voor onszelf zorgen is dus meer dan alleen gezonde voeding. Vrijdag 15 juni is het weer de jaarlijkse Dag van de Gezonde Kinderopvang. Op deze dag wil KION iedereen stimuleren naar buiten te gaan, te bewegen en van de natuur te genieten. Onze locaties ontvangen op deze dag een doos met materialen om hier met de kinderen mee aan de slag te gaan. In deze doos zitten materialen als waterballonnen, strandballen, een gieter, insectenloepjes, een groot buitenbordspel en kaarten om vogels en vlinders te spotten.
Allemaal materialen om heerlijk buiten te spelen, de natuur te ontdekken en samen veel plezier te hebben.

Wist je dat naar buiten gaan...

…stressverlagend werkt?
…je een boost geeft als je mentaal moe bent? Dat duffe, vermoeide gevoel in je hoofd verdwijnt snel als je buiten bent.
…zorgt voor meer vitamine D in je lichaam? Dit zorgt onder andere voor sterkere botten en verbetert je immuunsysteem.
…de lichamelijke ontwikkeling van je kind stimuleert?
…een positief effect heeft op zijn of haar concentratie- en leervermogen?
…ervoor zorgt dat je kind de wereld kan ontdekken?
…helpt bij de sociale ontwikkeling van je kind? Denk aan vrienden maken, samen spelen, problemen oplossen die zich tijdens het spelen voordoen.
…onze creativiteit stimuleert. Zowel die van ons als onze kinderen.
…gewoon super leuk is?!
…ook voor de kleintjes ontzettend leuk is. Kruipbroekje aan en daar gaan ze, dat is toch veel leuker dan alles vanuit de buggy bekijken.
…ook voor de allerkleinsten een hele beleving is? Met grote ogen kijken naar de blaadjes die wapperen aan de bomen en de zon die daar doorheen schijnt.

Heb jij ook zo’n zin gekregen om naar buiten te gaan?
Kijk voor tips dan ook eens op onze Pinterestpagina

11 juni 2018

Een tijdje geleden schreef ik een blog over hoe belangrijk het is tijd met z’n tweetjes te nemen, zonder de kinderen. Weet je wel, over dat je je soms bezwaard voelt om oppas te vragen, maar dat het belangrijk is om het wel te doen. Dit is een typisch gevalletje 'makkelijker gezegd dan gedaan'. En eigenlijk had ik dit zelf nog niet eens zo in de gaten. Tot het moment dat een van mijn collega’s triomfantelijk vroeg: ”En? Ook alweer iets leuks gedaan van z’n tweetjes? Je schrijft er zo mooi over, maar doe je het zelf ook?” Uhm ja nou nee, eigenlijk nog niet…
Dit was wel even een wake-up call. Ik voel wel het gemis van dingen met z’n tweetjes doen, maar onderneem eigenlijk geen actie. Gek hoe dat soms kan gaan. Natuurlijk vertelde ik thuis meteen wat mijn collega vroeg en zijn reactie was gelijk aan die van mij. Hier moeten we samen extra op gaan letten!

Wat wil je voor je verjaardag?

Een paar dagen later was mijn vriend jarig. Hiephiephoera! Ontbijt met taart, cadeautjes, liedjes en slingers. Het meisje naar school, de jongen naar bed, het zonnetje schijnt.
“Weet je,” zei de jarig job, “ik heb eigenlijk heel veel zin om samen een ritje op de motor te maken.” Wat? Nu? Ja! Daar heb ik ook zin in! Maar hoe?

Het plan

Oké, die kleine jongen gaat slapen. We brengen de babyfoon naar de buurvrouw en wij maken een ritje van een uur. Past allemaal precies! Wauw, dit klinkt als een plan!
In mijn hoofd hoor ik mijn ouders “Als je maar wil, dat is het verschil.” Ja ja, in deze is het waar.

De uitwerking

Zonder blikken of blozen sturen we appjes naar onze buren. Een van hen is thuis en wil graag even een uurtje meeluisteren met de babyfoon. Onze zoon, meewerkend als hij is, valt net deze keer niet heel makkelijk in slaap. Wij, allebei klaar om te gaan, rennen heen en weer voor een aai, speen, kus, knuffel, nog eens goed instoppen tot hij uiteindelijk in slaap valt. Gelukkig kunnen we beiden lachen om dit tafereel en ook al is er van dit uur niet heel veel meer over. We kunnen gaan!

We hebben een heerlijk ritje gemaakt en heel bewust genoten van het moment dat we met samen deelden. Hulde aan goede buurtjes en onze slapende zoon.

Tip van mij. Doe het! Soms zal je plan werken en soms niet. Wij voelen ons bezwaarder om oppas te vragen, dan dat de gevraagde mensen het een last vinden om op onze kinderen te passen. Echt! Dit zeggen deze mensen namelijk zelf voortdurend. Misschien weegt ons bezwaarde gevoel soms wel zo zwaar dat we de boodschap van de lieve mensen om ons heen niet goed horen.

Ow, en tijd samen zonder kinderen kan al zo simpel zijn als lekker samen bij een vuurtje in de tuin, samen douchen voor het slapen, samen op de bank liggen (en dan niet ieder in een hoek, maar echt lekker tegen elkaar aan!), samen in bed bespreken hoe je dag was. Kortom, even echt aandacht voor elkaar! Want heel eerlijk, zo zijn we toch ook samen begonnen, maar nu met de kinderen erbij schiet dat er toch vaak bij in.

3 juni 2018

Onze zoon is met zijn 5 maanden ondertussen een kleine sjansbal geworden. Hij lacht naar iedereen die naar hem kijkt en een gek geluid of een gekke beweging maakt. En vindt hij dat er al te lang niet naar hem gekeken is? Nou, dan roept hij je er gewoon weer even bij. Soms blij en soms mopperend. Het is heerlijk om te kijken naar het contact dat hij heeft met zijn grote zus en mijn vriend.

De baby is wakker

Mijn vriend moest echt wennen aan het hebben van een baby. Samen zitten en knuffelen was fijn. Geregeld viel dat kleine ventje op de borst van zijn papa in slaap en dan zaten ze samen een hele tijd te dutten. Oh, zo zoet! Maar dit jongetje is voortdurend in ontwikkeling en al snel was hij tussen het eten en slapen langer wakker.
En wat doe je in die tussentijd dan met een baby? Leg je hem gewoon in de box met een bewegend mobieltje boven zijn hoofd? Geloof me, dit hebben we ook vaak genoeg gedaan, heerlijk en voor een baby is dit ook een vorm van spelen. Of kun je ook echt een moment nemen om contact te maken en te ‘spelen’ met je baby? Dit was voor ons beiden echt wel even zoeken. Er is van alles dat moet gebeuren in huis, je bent moe en hoe makkelijk is het dat je hem nog niet hoeft te entertainen.

Samen spelen

Ik moest bewust momenten pakken om echt even met hem te spelen. Samen op een kleed, naar elkaar kijken, tegen hem praten, hem aanraken, hem mijn gezicht aan laten raken en ga zo maar door.
Dit bleef niet onopgemerkt. “Jij neemt echt de tijd om bij hem te zitten en naar hem te kijken. Zo lief om te zien,” zei mijn vriend terwijl ik op mijn knieën zat en onze baby verhaaltjes vertelde. “Dat zou ik ook eens moeten doen, maar…wat doe ik dan eigenlijk?” Ja, wat doe je met een baby? En, ik quote even een aantal vaders, “dan vooral zo’n baby die nog niks doet!” Het lijkt alsof dit over het algemeen bij de vaders wel een ding is en dat is helemaal niet gek.

Tips voor de eerste maanden:

• Jij bent het belangrijkste speelgoed. Jouw gezicht is voor je baby ontzettend interessant.
• Praat tegen je baby en vertel hem of haar verhaaltjes. Een baby kan nog niet goed focussen, dus houd je gezicht op 25 cm afstand. Zo kan hij of zij je goed bekijken.
Na een aantal weken kun je een grimas maken en spelen met je stem. Kijk goed hoe je baby reageert. Welke geluidjes vindt hij of zij leuk? Geef je baby de tijd, het kan even duren voor de reactie komt. Maak om beurten een geluidje.
• Zing liedjes en rijmpjes. Een baby vindt het heerlijk om hier naar te luisteren.
• Loop met je baby op de arm door de kamer en bekijk samen alles wat er te zien is.
• Pak de voetjes van je baby en geef ze kleine kusjes.
• Laat je baby je vingers vastpakken en beweeg zijn armpjes op en neer.
• Lichaamscontact is voor je baby leuk en belangrijk. Aanraken en knuffelen is heerlijk.
• Masseer je baby. Online zijn tal van tips over babymassage te vinden.
• Ontdek samen een speeltje. Rijk je baby een speeltje aan en laat hem voelen met zij handen en mond. Rammel met het speeltje en laat het langzaam bewegen.
Wist je trouwens dat als een baby tijdens het spelen bewust van je weg kijkt, hij of zij klaar is met het spel dat jullie spelen. Op deze manier rond je baby het contact af.

Deze website maakt gebruik van cookies.

> Meer informatie

Deze melding sluiten