De afgelopen weken kwam geregeld de reclame van een grote supermarktketen voorbij, waarin een vader en een moeder Engels tegen elkaar spraken waar zoonlief bij was.
Ik moest erg lachen om deze reclame, omdat mijn vriend en ik (waarschijnlijk zijn wij niet de enigen) dit ook altijd doen waar de kinderen bij zijn. Als mijn dochter bijvoorbeeld een vraag stelt waar echt even overleg voor nodig is of als we echt iets tegen elkaar moeten zeggen wat niet bestemd is voor kinderoren.…Dan schakelen we als een geautomatiseerd systeem over op het Engels.
Proper English? Nee totaal niet. Geregeld worden er zinnen gemaakt met Engelse en Nederlandse woorden door elkaar. ‘Zullen we nog ten minutes en dan off to sleep?’ Wij begrijpen elkaar en zij begrijpt ons niet, prima dus.

De afgelopen tijd ging het natuurlijk vaak over het regelen van cadeautjes, over opa die de ziekenhuis-Sinterklaas is, wanneer de schoen gezet kon worden etc.
Dan is het ontzettend handig dat je een paar woorden kunt wisselen zonder dat de kinderen dit verstaan.
Eigenlijk klinkt het naar…spreken in een andere taal waar een kind bij is die dit niet kan verstaan.
Het zijn dan ook nooit meer dan twee zinnen, even tussendoor. We zonderen ons niet af en zetten haar ook niet aan de kant. Vaak is het een zin die langs komt ennnn weer weg is voor ze het weet. Mijn dochter vangt altijd de gesprekken op die wij voeren als ze erbij is. Dan is het net of ze ons niet hoort tot ze zich er plots mee gaat bemoeien of ons vraagt waar dit nou eigenlijk precies over gaat. Zo herkenbaar, ik zat als kind ook altijd mee te luisteren met de gesprekken die de volwassenen met elkaar voerden. Terwijl zij dachten dat ik volledig gefocust was op mijn spel. Heel veel interessante info mee opgehaald trouwens! Ow ja hoor, kinderen horen alles. Oké, behalve dan als je ze vraagt de tablet uit te zetten.

Het gekke is dat als we Engels spreken, mijn dochter nooit vragen stelt. Dus, óf ze verstaat alles en wil dit niet prijsgeven, óf ze weet hoe laat het is en laat ons even overleggen óf ze zit toch echt in haar spel. Zo af en toe vraagt ze ons wel wat een woord betekent. Natuurlijk vertellen we haar dit dan. Ook nog goed voor de ontwikkeling van haar Engelse taal. Hier gooien we uiteindelijk onze eigen glazen mee in, hoe beter zij Engels spreekt, hoe minder wij zo kunnen bespreken. Maar ach, ze vindt het leuk om deze woordjes te leren en ik leer het haar graag.

Voor nu is het erg fijn dat dit soms zo even kan. Op sommige vragen van een kind heb je namelijk niet altijd direct een antwoord, dan is het fijn om als ouders even te kijken of je op een lijn zit en dat je snel iets kan delen zonder dat het kind hier mee belast wordt. Denk aan ‘She’s to tired for this’ zeggen zonder dat ze daar boos van wordt, ze is namelijk sowieso niet te moe!! 

Het lijkt trouwens makkelijker dan het is….
‘Did you get de pepernoten...uhhh peppernuts for tonight?’ Aiii!
‘Did you wrap the unicorn…uhh horse thing?’ Ja unicorn verstaan ze zeker!!
Er worden veel Engelse woorden in het Nederlands gebruikt. Ja dat weten we allemaal, maar in deze situaties word je hier nog net iets meer bewust van. Cryptische omschrijvingen zijn dan ook aan te raden.

Over een tijd spreekt ze natuurlijk Engels of misschien gaat ze het echt vervelend vinden dat we dit soms doen? Dan is het pech voor ons, geen Engelse codetaal meer. Maar voor nu…’Ga ik even iets pakken in de kelderkast and I am going to eat some candy while I’am there!’ 


Suus Sas woont samen met haar vriend, dochter (5) en zoon (bijna 2) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker Pedagogiek en blogger bij KION en schrijft elke week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.