De staart van deze drukke maand december gaat bij ons altijd gepaard met de verjaardag van onze zoon. En deze keer is dat een speciale: hij wordt namelijk 4 jaar! Een echte mijlpaal.

Waar ik een paar maanden geleden nog stoer riep: “Ja joh heerlijk! Lekker naar school die jongen. Nee, ik vind het eigenlijk helemaal niet zo moeilijk.”, ben ik nu week en emotioneel.
Tijdens een afscheidsliedje bij zijn afscheidsfeestje op het kinderdagverblijf, zie ik mijn bijna 4-jarige knul geëmotioneerd raken. Vol bewondering kijk in naar hem. Later lees ik de prachtige woorden die de pedagogisch medewerkers over hem schrijven en ik pink een paar flinke tranen weg. Hij gaat de grote wereld in…

En tja, we kunnen niet ontkennen dat het de afgelopen bijna twee jaar best gek is om jarig te zijn en vooral als je 4 jaar wordt. Kun je überhaupt wel beginnen op school? En hoe? Wij zochten vorig jaar naar een nieuwe manier van je verjaardag vieren. Een die bij de kinderen heel erg in de smaak viel en bij ons eigenlijk ook.

Geen feest waarbij je heerlijk al je vrienden en familie om je heen hebt warm en knus in je huis. En dus ook niet voortdurend bezig bent om het je gasten naar hun zin te maken.
Maar een verjaardagsfeest waarbij je zoveel meer aandacht voor je kind hebt. Een feestje waarbij ons hele gezin zoveel minder overprikkeld is ennnn als klap op de vuurpijl….waarbij je huis schoon en opgeruimd blijft. Klinkt best goed he?!

De uit nood geboren “Verjaardagstour” is voor ons een heerlijk feestelijke dag.
Vorig jaar versierden we voor het eerst stiekem ‘s avonds de auto met vlaggetjes, lampjes en een groot bord op de achterruit dat er getuuuuterd mocht worden voor de jarige.

De achterbak werd vrij gemaakt voor lekkers en drankjes en de volgende ochtend vertrokken we op VERJAARDAGSTOUR!

Eenmaal onderweg werd er flink getoeterd. De korte bezoekjes bij vrienden of familie (die klaar stonden met vlaggetjes, muziek en cadeautjes) in combinatie met de ritjes van adres naar adres maakte dat de jarige alle aandacht kreeg die hij verdiende. De koffie was niet voor de zoveelste keer op, tante Bep zat niet te mokken in de hoek van de kamer, niet 36 keer lopen voor de deurbel met een stuk gebak in je hand, overal bekertjes limonade, op de trap gegooide jassen of overal speelgoed en in elk gaatje en hoekje van de kamer een kind. Maar juist echt lekker van elkaar genieten, kletsen, favoriete verjaardagsmuziek luisteren, cadeautjes ontdekken of soms gewoon even rust.

Met een achterbak vol cadeautjes, een buik vol snoep, lege pakjes drinken en opgefrommeld inpakpapier kwamen we weer thuis. Doodop, maar met de woorden: “Ik wil voor altijd zo’n verjaardag” maakten wij de voordeur open, keken de woonkamer in en zeiden tegen elkaar: “Zeker voor altijd zo’n verjaardag!”

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochters (7 en 1) en zoon (4) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker pedagogiek en blogger bij KION en schrijft om de week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.