Hiephoi, zomervakantie! Die mega lange vakantie, waar je al weken naar uit kijkt. Heerlijk met z’n allen samen. Fijne dingen doen, van elkaar genieten. Alles op standje ontspannen.
Of die mega lange vakantie waar je al weken tegen op ziet. De kinderen 6 weken lang thuis… oppas regelen, omdat je zelf moet werken. Steeds weer iets moeten verzinnen, omdat de kinderen zich anders vervelen. Kortom hard werken en over 6 weken weer een beetje ontspannen!

Ik moet zeggen dat ik de kriebels in mijn buik voel die horen bij een echte vakantie. Dat gevoel is alweer een hele tijd geleden. Vorig jaar liep ik op dit moment, na een vermoeiende lockdown met verhuizing en kinderen thuis, tonnetje rond door ons nieuwe huis. Een paar weken later werd midden in de vakantie onze dochter geboren. Het was een bizar, vol en tegelijk leeg jaar. Waarin we vanuit huis ontzettend van elkaar hebben genoten, maar ook hard hebben moeten werken.

En nu…nu heb ik dit gevoel weer, de vakantie kriebels. Ik kan niet ontkennen dat ze niet gepaard gaan met een gevoel van onrust en zorgen. Kunnen we wel op vakantie (Viva la France)? Is het wel verstandig? Waar moeten we rekening mee houden? Maar ik probeer mijn hoofd koel te houden, te genieten van de kriebels en het feit dat we (zo lijkt het) een stukje volwassener zijn geworden als het over op vakantie gaan gaat.
In ons huishouden is op vakantie gaan namelijk altijd een feest met een onrustig begin. Twee volwassenen die als een kip zonder kop de hele dag om elkaar heen lopen. De een probeert met een eindeloze glimlach het inpakproces te structureren, de ander trekt al mopperend met een frons overal wat weg en gooit het op een willekeurige plek in de auto/ caravan/ vouwwagen. Dit tot grote ergernis van beide partijen. De kinderen zitten ondertussen te gapen achter een schermpje en kijken soms even met een vragend gezicht op. Gaan we nog op vakantie of….? Oja we zullen vast wel een keer gaan want ze doen weer zo raar.
De avond voor deze chaos (de dag van vertrek), maar mogelijk ook in de auto na de inpakchaos bedenken we ons dat het goed is om een camping te zoeken en te boeken. We weten niet wat we willen, kunnen niet beslissen, maar na wat gekibbel is er toch een camping geboekt. Hiephoi de vakantie kan beginnen!

Dit jaar doen we dat anders… denk ik, we zijn namelijk nog niet weg. De camping is geboekt (hopelijk kunnen we gaan) het gestructureerde inpakken is al begonnen. Een van de twee doet dit, de ander bemoeit zich er niet mee. De caravan staat vast voor de deur. Nieuwe id kaarten zijn, ja last minute maar net op tijd, aangevraagd. Klein prul zoals muggenspul en wat vakantie frutsels zijn aangeschaft. Volgens mij beginnen we het te leren…zeggen we dat volgende week ook nog?
En dan, als we eenmaal vertrokken zijn, is het tijd om weer eens echt met z’n allen te genieten in een andere omgeving dan thuis. Genieten van het buiten leven, rommelen, frutselen, kneuteren. Wat heb ik daar zin in!

Ik wens iedereen een fijne vakantie waar je deze ook gaat vieren.

Blijf je thuis? Ook daar kun je genieten van vakantie. Met uitjes naar een strandje in de buurt, een logeerpartijtje in de woonkamer, lekker veel niksen en rommelen. Als het regent binnen met wat nieuwe knutselspullen of een mega racebaan door de woonkamer gemaakt van washi tape. Is het droog dan lekker veel buiten struinen, picknicken in het park, een hut bouwen in de tuin.
En misschien wel vooral, het gevoel proberen te krijgen dat je echt even helemaal niets moet!

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochter (7), zoon (3) en baby in Nijmegen. Ze is stafmedewerker pedagogiek en blogger bij KION en schrijft om de week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.